مثه افسانه غریبم

مثه افسانه غریبم،مثه قصه رفتم از یاد

غم سنگین جدایی،زندگی داده برباد

هیچکسی به فکرمن نیست،من یه آینه شکستم

دور انداخته زمونه،خیلی خسته م خیلی خسته م

غم تو مثه گدازه

جاری تو رگ وخونم

نزدیک به انفجارم

بذا طوفانی بمونم

رنگ تاریکی گرفتم،شب وروز من سیاهه

آسمون سرنوشتم، عمریه بدون ماهه

 یه پرنده ی اسیرم،که پر و بال مو بستن

من عاشقم که عمری،دل تنگمُ شکستن

افسانه غریب
[عناوین آرشیوشده]